เราพึ่งจะสนิทกับคำว่าแอลกอฮอล์มาไม่นานมานี้เอง
ก็ถึงวัยแล้วที่จะเข้าหาเรื่องพวกนี้
แต่ไม่ใช่ตัวเราเองที่วิ่งหามัน แต่เป็นเพื่อนเรามากกกว่า
มันเป็นเรื่องใหม่สำหรับพวกเรา คนกำลังโตเต็มวัย
 
เราไปเพราะเพื่อนๆต่างเป็นสาวสวยหน้าตาดี
กลัวจะดูแลกันไม่ได้
จึงต้องไปเป็นบอดี้การ์ด
บางทีก็ยืนเป็นเสาให้เพื่อนๆรูด
บางทีก็เป็นหลักให้มันเกาะ
มีจิบบ้าง
พอให้เข้าสังคมเป็น
 
แรกๆก็ตื่นเต้นดี สนุก
ล่าสุดเรากับเพื่อนรักนัดกันไปจิบไปโยกกันแถวๆข้าวสาร
เหล้าสองขวด หมดอย่างรวดเร็ว
แต่ความรู้สึกมันไม่ตื่นเต้นอีกต่อไปแล้ว
 
พวกเรากลับเร็วผิดปกติ
 
แมรี่เจ้าบ้านอาสาทำข้าวต้มกุ้งขับแอลกอฮอล์ออกจากร่างกาย
 
เป็นเวลาตีสองกว่าๆแล้ว
พวกเราเปิดทีวีรุ่นใหม่ในครัวที่สามารถออนไลน์ดูยูทูปได้
เราร้องเพลงโปรดด้วยกัน
มีหมาน้อยหน้าเหี่ยวพันธ์ปั๊กเต้นระบำไปมารอบๆ
 
พวกเราคุยกัน หัวเราะกัน ถ่ายทอดเรื่องราวและถ่ายรูปเป็นที่ระทึกกัน
บ่นหาเพื่อนหลายคนที่ต่างมีภาระต้องรับผิดชอบ ไม่ได้มาในวันนั้น
 
เหมือนมีแค่เรา
 
ความทุกข์ที่แบกรับเอาไว้ค่อยๆถูกแบ่งออกไป
 
เหมือนยา
 
รักษาใจ
 
 
ในวันเดียวกันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น 
เสียงใสๆดังออกมาจากโทรศัพท์
 
 
 
เธอร้องเพลงนี้ให้เราฟัง 
 
 
 
ตอนนั้นพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ เออ อืมไป
จริงๆคือจะร้องไห้
 
:-{D

Comment

Comment:

Tweet

big smile

#1 By J-Si-Pun-Ja on 2012-09-13 08:06